Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/13047 K.2020/770

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulduğu sırada hükmün gerekçe bölümünde sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi gereğince adli para cezasına çevrildiği belirtildiği ve kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrildiği halde yasal imkansızlık nedeniyle TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Hükmün esasını oluşturan kısa kararda konut dokunulmazlığını bozma suçu ile ilgisi olmayan TCK'nın 168/2 maddesinin uygulandığının yazılması,