Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/13075 K.2020/1790

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik itirazın Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/11/2015 tarih ve 2015/1397 D.İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği ve bahse konu kararın itiraz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

I – Sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve sanıkların temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II – Sanıklar ..., ... , ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;