Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/13098 K.2019/19281

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre Kartal 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.11.2003 gün ve 2002/727 E- 2003/1064 K sayılı ilamında yer alan 765 sayılı TCK’nın 491/ilk maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilip 09.09.2004 tarihinde kesinleşen 1 yıl 3 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2006 gün ve 2006/9 E- 2006/29 K sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen 9 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Kartal 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.11.2003 gün ve 2002/727 E- 2003/1064 K sayılı ilamında yer alan 765 sayılı TCK’nın 491/ilk maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilip 09.09.2004 tarihinde kesinleşen 1 yıl 3 ay hapis hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına,