Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/13126 K.2020/2129

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık ... hakkında temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın incelenmesinde; Temyiz isteminin reddine dair 16/10/2015 gün ve 2011/195 – 2015/295 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tanık ...’in beyanına göre, sanıkların Telekom kıyafeti giydiğini, buluşma yerine geldikleri aracın ön tarafına da ‘Görevli’ yazısı yazılmış olduğunu, ilk bakışta , Telekom adına iş yaptıkları izlenimi verdiklerinin anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/2-f maddesinde tanımlanan yetkisi olmadığı halde resmi sıfat takınarak hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.