Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/13200 K.2020/1093

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın 29.09.2014 tarihinde müştekiye ait iş yerine girerek çekmeceden yaklaşık 50,00 TL. para çaldığı, devamında 09.10.2014 tarihinde tekrar iş yerine girdiği esnada yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın müştekiye yönelik eylemlerinin bir bütün olarak zincirleme suçu oluşturması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış,

sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde uygulama maddesinin TCK'nın 116/2. maddesi yerine aynı Kanunun 116/1. maddesi olarak yanlış yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 145. maddeleri gereğince tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu “2 yıl 1 ay” hapis cezası yerine “2 yıl 1 ay 20 gün” hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,