Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/13304 K.2020/2287

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Müşteki ...’ün soruşturma aşamasındaki beyanı ve kolluk tarafından düzenlenen 14.06.2015 tarihli tutanağa göre; sanıkların suça konu aracı park halinde durduğu müşteki Yunus’un ikametinin önünden 150-200 metre ileriye götürdükten sonra kesintisiz takip olmaksızın kolluk görevlilerince yakalandıkları olayda, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların, suça konu aracı sol ön kapısının kilit göbeğini sökmek suretiyle çaldıkları eylemde, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması sebebiyle korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanıkların ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,