Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/13366 K.2020/2937

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kurulan tüm hükümlerde TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.