Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/13431 K.2019/19823

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemiz 18.10.2019 tarihli “eksiklik talebi” üzerine, Mahkemece sanık ...’a yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olmadığı belirlenerek;

Sanığın istinabe mahkemesinde 07/12/2011 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafi talebinin bulunmadığı gibi, 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı halde, sanığa soruşturma aşamasında, sorgu sırasında atanan müdafiinin duruşmaya çağrılması üzerine yüzüne karşı tefhim edilen 06/03/2015 tarihli karar, sanık müdafii Av.... tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin sanık hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı gözetilerek,

yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bizzat sanık ...’a tebliğinin gerektiği, ancak kararın sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, gerekçeli kararın ve Dairemizin iade kararının sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, müdafiinin temyizine onayı olup olmadığını bildirmesi,