KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/13471 E., 2019/17078 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
207 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek suça konu aracı kendisini Ayhan olarak tanıtan ve telefon numarası [NUMARA] olan şahıstan satın aldığını, daha sonra ruhsat devir işlemleri için adı geçen şahsı defalarca aradığını ancak kapalı olduğundan ulaşamadığını beyan etmesi, dosya içerisinde yer alan Turkcell yazı cevabına göre söz konu telefon hattının ... adına kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında sanığın savunmasında belirttiği telefon hattı adına kayıtlı olan ...’ın tanık sıfatıyla dinlenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
Müştekinin ikametinin önüne kilitleyerek park ettiği aracının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgı sonucu aynı Kanun’nun 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/13471, K. 2019/17078, 5 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama