Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/13584 K.2019/17674

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk ...’ün tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi karşısında, suça sürüklenen çocuk ...’in suç atma niteliğindeki soyut beyanları dışında, suça sürüklenen çocuk ...’ün atılı hırsızlık suçunu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- 21/04/2014 tarihli tutanağa göre, kolluk görevlilerince yakalanan suça sürüklenen çocuk ...’in müştekiden çaldığı aracın yerini söyleyerek hasarlı şekilde iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, kısmı iade nedeniyle suça sürüklenen çocuğun etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmasına rıza gösterip göstermediği müştekiye sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’nın 168/1-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Suça sürüklenen çocuk ...’e verilen cezada TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasına karşın; bir alt paragrafta “adli sicil kaydının varlığı nedeniyle pişman olduğuna ve yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaate varılmadığı” gerekçesi ile TCK'nın 62. madde hükümlerinin uygulanmaması suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,