Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/13658 K.2020/3187

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay yeri inceleme raporu uyarınca, suça konu yakıtın bidona doldurulurken yere dökülmesi ve yine sanıklar tarafından diğer otobüse aktarılan bir miktar olması nedeniyle katılanın tasarruf olanağının kaybolması sonucu eylemin tamamlandığının anlaşılmasına karşın, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı belirtilerek TCK'nın 35. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas,

2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan Hopa Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/236 E. 2011/198 K. sayılı ilamına konu TCK’nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ilişkin mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, TCK'nin 58. maddesi uygulanmış ise de.

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34. maddesi ile değişik CMK'nin 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğundan bu kapsamda UYAP kayıtlarından yapılan incelemede, tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/08/2019 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlandığından bahisle sanık hakkında düşme kararı verildiği dikkate alınarak, suç tarihi itibari ile adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkumiyet kaydı bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının nazara alınmasında zorunluluk bulunması,