Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/13681 K.2020/4841

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hakaret suçu, hırsızlık suçu ile birlikte işlenen bir suç olmadığı gibi, hırsızlık eyleminin TCK’nın 142/2-b maddesine uyan suçu oluşturduğunun belirlenmesi karşısında, hakaret suçundan verilen kararda bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Dosya kapsamına göre, sanığın, aracın anahtarını müştekinin elinden alıp kaçması şeklinde gerçekleşen eyleminin elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle işlenen hırsızlık suçlarında uygulama olanağı bulunan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden,yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde aynı Kanun’un 141/1 maddesi gereğince hüküm kurulması,

b-Sanığın, ehliyetsiz araç kullanmaktan dolayı aracına el konularak müşteki ...' ın sahibi olduğu otoparka yediemin olarak park edildiği, sanığın suça konu aracı yedieminin rızası dışında alması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın, çaldığı aracın sahibi olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 290/2 maddesi gereğince cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,