Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/13872 K.2019/19453

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin temyiz talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde TCK'nın 116/1. maddesi gereği hükmolunan 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereği bir kat artırım yapılması sırasında, 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, daha sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç cezayı etkilemediğinden ve TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim sonucu 10 ay yerine 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.