Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/14074 K.2020/923

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I) O yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 13/02/2019 tarihinde kurulan hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde düzenlenen yasal bir aylık süreden sonra 20/03/2019 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II) Sanığın hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya içeriğine göre; müştekinin, etrafında bahçe duvarı ya da korunaklı bir yer olmayan kendisine ait ikametin önüne direksiyon kilidini kurmak suretiyle park ettiği motosikletinin, 05/07/2013 günü saat 21:30 ile 06.07.2013 günü saat 05:50 arasında belirlenemeyen bir zaman diliminde çalındığı, sanığın çalıntı motosiklet kullandığı bilgisine ulaşılması üzerine yapılan araştırmada 21/08/2013 günü ikametinin önünde suça konu motosikletin bulunduğu,

sanığın ismini ve telefon numarasını bilmediği bir şahıstan yaklaşık 25 gün önce plakasız ve ruhsatsız olarak 250 TL karşılığında suça konu motosikleti satın aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanığın, hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun olmayan inkara yönelik savunmasına itibar edilip eyleminin suç eşyasını satın alma veya kabul etme olarak nitelendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/04/2011 tarih ve 2010/406 E – 2011/202 K sayılı ilamı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hapis cezalarının temyiz edilmeden kesinleşmesinden sonra ek kararla infazın durdurulmasına karar verildiği, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin Yargıtay incelemesinden geçerek 19/03/2014 tarihinde kesinleştiği, bu tarihin ise yargılamaya konu suç tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,