Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/14110 K.2019/19608

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143 ve 168/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 1 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Sanığın tüm aşamalarda, olay akşamı sanık ... ve temyiz dışı sanık ... ile birlikte gezerken ...’ın hırsızlık yapmayı teklif ettiğini, ancak kendisinin bunu kabul etmediğini, ...’ın müştekinin sorumluluğunda olan Türk Telekoma ait depoya duvardan atlamak suretiyle girdiğini, kendisinin ise olaya karışmadığını ve diğer sanıkların yanından uzaklaştığını beyan ettiğinin; sanıklar ... ve ...’ün de tüm aşamalarda sanık ...’ın bu savunmalarını doğrular nitelikte beyanlarda bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,