Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/14237 K.2020/1355

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken gerekçe bölümünde suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında bulunduğunun kabul edilmesi ve temel cezanın da 2 yıl olarak belirlenmesine karşın, hüküm fıkrasında uygulama maddesinin TCK’nın 142/1-b maddesi yerine hatalı olarak aynı Kanun'un 142/2-h. maddesi olarak gösterilmesi,

2-Cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanunun 31/2. maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 142/1-b (142/2-h) ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılırken, 10 ay 20 gün hapis yerine, hesap hatası sonucu 10 ay 25 gün hapis cezasına, devamla aynı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca ½ oranında indirim yapılırken, 5 ay 10 gün hapis yerine, 5 ay 12 gün hapis cezasına, devamla aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılıp sonuç olarak 4 ay 13 gün hapis yerine, 4 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

4- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,