Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/14296 K.2020/2076

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ...’nin hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik eski hale getirme ve temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın, 12/08/2015 havale tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz ve eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme ve temyiz istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/08/2015 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, 23.06.2015 tarihinde Tebligat Kanunu’un 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmakla; hükmü, CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 12/08/2015 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz istemi ile yerinde olmayan eski hale getirme talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... ve ... müdafiinin hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.