Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/14368 K.2020/3204

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 09/03/2017 tarih ve 2014/37778 E.-2017/2754 K. sayılı bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 21/03/2014 tarihli kararda sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/30 esas, 2014/179 karar sayılı mahkumiyet kararının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası kurulan hükümde, bozma ilamında da belirtildiği üzere, daha ağır cezayı içeren Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1129 esas,

2013/666 karar sayılı ilamı uyarınca TCK 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 9 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına rağmen sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/30 esas, 2014/179 karar sayılı ilamı uyarınca hırsızlık suçundan verilen 3.000 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine '' Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1129 esas, 2013/666 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,