Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/14489 K.2020/104

Birden fazla kişi tarafından işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/07/2014 tarihli ve 2013/513 esas, 2014/354 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27/11/2019 gün ve 94660652-105-34-15295-2019 Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2019gün ve 2019/119954 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın olay günü hırsızlık yapmak niyetiyle müştekiye ait deponun sürgülü kapısını açarak içeri girdiğinden bahisle işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, sanık ile birlikte aynı kast altında ve fikir birliği içerisinde anılan suçu işlediği iddia edilen diğer sanık tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine,

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24/05/2018 tarihli ve 2016/1251 esas, 2018/6840 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, kolluk tarafından tutulan 20/09/2013 tarihli tutanak ile yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda suça konu yerin çit ile örülü alan içinde bulunan, sürgülü kapısı olan, tek katlı depo şeklindeki yer olduğunun belirtilmesi ve anılan yerde herhangi bir ticari faaliyetin yapılmadığının anlaşılması karşısında,

sanığın unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık ... hakkında, müştekiye ait deponun sürgülü kapısını açarak içeriye girdikten sonra depoda bulunan demirleri çalmaya kalkışması nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

kolluk tarafından tutulan 20.09.2013 tarihli tutanak ile yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda suça konu yerin çit ile örülü bir alan içinde bulunan, sürgülü kapısı olan, tek katlı depo şeklindeki yer olduğunun belirtilmesi dikkate alındığında ve bahse konu yerde herhangi bir ticari faaliyetin yapılmadığının anlaşılması karşısında, sanığın unsurları itibariyle oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden,