KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/14703 E., 2020/3198 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
183 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...’un yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle adı geçen sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adresi olan “.../İSTANBUL” adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken;
sanığın doğrudan adres kayıt sistemindeki adresinde, adresten ayrılmış olduğu da belirtilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapıldığının ve bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın öncelikle adı geçen sanığın kovuşturma aşamasında bildirdiği adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine) buradan iade dönerse MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilerek,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/14703, K. 2020/3198, 24 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama