KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/14821 E., 2020/4928 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıkların, hakkında kurulan 03/02/2015 tarihli mahkumiyet hükümlerine karşı 26/05/2015 ve 04/01/2016 tarihli dilekçelerindeki anlatımlarından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme istemlerinde bulunduklarının anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2015 ve 12/01/2016 tarihli ek kararlarının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yokluğunda verilip, 19/03/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen 03/02/2015 tarihli kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 04/01/2016 tarihli dilekçesi temyiz eden sanığın temyiz istemi ile yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
Yokluğunda verilen karar, sanığın Mernis adresine 01/05/2015 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, tebligatın yapıldığı tarihte sanığın askerde olduğunun anlaşılması karşısında; söz konusu tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine sunduğu 26/05/2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Oluşa ve dosya kapsamına göre, konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanığa konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/14821, K. 2020/4928, 2 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama