Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/14832 K.2020/2540

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanıkların dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kolluk tutanakları ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların suça konu iş yerinden hırsızlık yapmaları ve tespit edilmeleri sonrası, 03/11/2014 tarihli kolluk tutanağına göre, sanık ...'un yakalandığında suça konu çalmış oldukları dutları bir muhasebe bürosuna bıraktıklarını beyan etmesi üzerine, bu iş yerinde bulunan suça konu dutların alınarak müştekiye iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri gereğince cezalarından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,