Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/1559 K.2019/4067

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 11/06/2015 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 27/09/2013 tarihli kararda sanık hakkında hükmolunan sonuç cezaların iki müştekiye yönelik eylemler sebebiyle ayrı ayrı iki kez olmak üzere 2 yıl hapis ve 2000 TL adli para cezası olduğu,

bozma ilamı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken sanığın eylemine uyan tüm maddelerin uygulanması suretiyle tayin olunacak cezaların önceki hükümde yer alan ceza miktarları üzerinden infazına ve buna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı 3 yıl hapis cezaları belirlendikten sonra infazlarının ayrı ayrı 2 yıl hapis ve 2000 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden bozma sonrası verilen 29/12/2015 tarihli kararda hapis cezaları yanında adli para cezalarına hükmolunmaksızın sonuç cezaların ayrı ayrı 2 yıl hapis cezaları olarak belirlenmesi aleyhe temyiz

olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Hırsızlık suçundan sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesine göre ayrı ayrı belirlenen 3 yıl hapis cezalarının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak ayrı ayrı 2 yıl hapis üzerinden infazlarının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında 2 yıl hapis cezaları tayin edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,