Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/1793 K.2019/12424

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen 16/12/2014 tarihli kararın sanığın en son verdiği adrese MERNİS ihtarlı olarak muhtara tebliğ edildiği, bunun üzerine en son verdiği adrese tekrar tebligat çıkartılıp annesine 20.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği ancak sanığın bu tarihte cezaevinde olduğu ve sanığa cezaevinde 15.04.2015 tarihinde yapılan tebliğ üzerine sanığın kararı süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 18. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/09/2013 gün ve 2013/555 Esas, 2013/732 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve suç tarihi olan 14.09.2013 tarihinden sonra 04.10.2013 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması nedeniyle TCK'nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,