Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/1800 K.2019/11469

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı gözetilerek,

sabıkası bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı ve TCK’nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

keza sanığın 09/11/2018 tarihli karar celsesinde lehe hükümlerin uygulanması talebinin kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesindeki hükümleri de kapsadığı nazara alınarak sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,