Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/1981 K.2019/5972

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli hükmün gerekçe kısmında, “suça sürüklenen çocuğun SEAH Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanlığı'na sevki suretiyle aldırılan rapor, suça sürüklenen çocuğun eğitimi ve sosyo-kültürel seviyesi dikkate alınarak, işlediği iddia edilen suçun anlam ve sonuçlarını, hakkında sosyal inceleme yaptırılmasını gerektirmeyecek şekilde kavradığının kabul edildiği” şeklinde gösterilen gerekçe yeterli görülmekle, tebliğnamedeki “1. no'lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- 6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 05/07/2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp,

suça sürüklenen çocuğa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararının soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan TCK'nın 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen suça sürüklenen çocuk tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun

zararının tamamen karşılanması halinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği;

somut olayda ise, suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında zararı gidermek istediğini beyan etmesine karşın, 28/05/2013 tarihli ve 24/06/2013 tarihli tutanaklara ilişkin olarak katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararının bilirkişiye hesaplattırılıp yukarıda izah edilen şekilde suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun bildirimde bulunulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabule göre de

1- Katılan kurum görevlileri tarafından aynı yerde 28/05/2013 tarihli ve 24/06/2013 tarihli 2 adet tutanak tutulduğu ve iddianamede de her iki tutanak ile ilgili olarak kamu davası açıldığı halde, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f. maddesine göre suça sürüklenen çocuk hakkında “mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya” şeklinde tedbire çevrilebileceği belirtildiği halde, suça sürüklenen çocuğun gönüllü olup olmadığı sorulmadan hakkında tayin olunan hapis cezasının yazılı şekilde “takdiren 3 ay 10 gün süre ile ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesine” karar verilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,