Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/2079 K.2019/5996

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ve tanık ...’in ifadeleri dikkate alındığında, konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamış, 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde (8.00 TL) yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de,

toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Suça sürüklenen çocuk müdafinin 24.12.2013 tarihli karar duruşmasında lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, adli para cezasının ödenmesi için mehil verme veya taksitlendirme yapılmasına olanak sağlayan 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemenin suça sürüklenen çocuk lehine olduğu, bu bakımdan aynı Kanun'un 52/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına dair bir karar verilmesi ve maddenin uygulanmaması halinde gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

2. Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,