Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/2111 K.2019/12837

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilamlardan, en ağırı olan Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/298 Esas ve 2011/295 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/349 Esas ve 2011/613 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında nkara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/298 Esas ve 2011/295 Karar sayılı kararına konu 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesine aykırılıktan verilen 3 yıl hapis cezasına ilişkin kararın tekerrüre esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,