Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/2421 K.2019/13687

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Cami içerisinde bulunan müştekiye ait çantanın çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin gerçekleştiği yerin ibadete ayrılmış bir yer olduğu ve aynı zamanda bina niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle sanık hakkında hırsızlık eylemi için 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

sanık hakkında TCK'nin 142/1-a ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 4 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanırken, 3 yıl 9 ay hapis cezası yerine 3 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini ve sanığın tekerrüre esas alınan Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2014 tarihli 2013/265 Esas- 2014/262 Karar sayılı ilamı ile TCK’nın 157/1. maddesi gereğince 6.000 TL adli para cezasının yanı sıra 1.000 TL adli para cezasına da hükmedildiği halde, yalnızca 6.000 TL’nin esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2014 tarihli 2013/265 Esas- 2014/262 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş aynı miktarda cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan yalnızca birinin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, hangi müştekiye karşı olan mahkumiyet kararının tekerrüre esas alındığı belirtilmeden 6.000 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması,