KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/2433 E., 2019/6425 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
12/03/2015 tarihli karar ile suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hüküm sonrası, mahkemece el çekilen dosya tekrar ele alınarak katılana vekalet ücreti verilmesine ilişkin 16/03/2015 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin zamanaşımını en son kesen işlem olan 12/03/2015 tarihli mahkumiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçları ile, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/2433, K. 2019/6425, 3 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama