Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/2533 K.2019/15240

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların Süleyman Demirel Üniversitesinin spor salonunda bulunan müştekiye ait cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması, her iki fıkradaki temel cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeni ile; sanık ...'nın atılı suçun işlenmesine gözcülük yapmak suretiyle iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın fikir ve eylem birliği içinde, asli fail olarak hırsızlık suçunu işlediği anlaşıldığından,

sanığın 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi kapsamında cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanun'un 39. maddesi gereğince cezasından indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.