Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/2726 K.2019/13222

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre sanığın yokluğunda verilen kararın öncelikle muhatabın bilinen en son adresinde tebliğe çıkarılması, ancak 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılmasının gerektiği; somut olayda; sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin tebligatın sanığın sorgusu esnasında bildirdiği,

bilinen son adresi olan "..." yerine "..." adresine yapıldığı, yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu, bu nedenle sanığın öğrenme üzerine verdiği 06/05/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;