Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/2802 K.2019/10501

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin 14/04/2014 tarihli ve 2013/158 Esas, 2014/243 Karar sayılı kararının sanık ... ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtaya gönderildikten sonra, aynı kararla mahkumiyetine karar verilen diğer sanık ...'nın yokluğunda verilen hükmün, sanık ...'nin ifadesinde bildirdiği ikamet adresinde aynı konutta oturan kardeşine 02/05/2014 tarihinde tebliğ edildiği, bu tebliğ işlemine göre sanığın yasal süresi içinde kararı temyiz etmemesi üzerine mahallince kararın kesinleştirildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/03/2015 tarihli ve 2014/258243 sayılı, sanık ... hakkında CMK'nın 309. maddesine göre kanun yararına bozma istemi üzerine Dairemizin 01/04/2015 tarihli, 2015/5337 Esas, 2015/6724 Karar sayılı kanun yararına bozmaya ilişkin kararında, sanık ... yönünden 14/04/2014 tarihli kararın kesinleştiği kabul edilerek kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmiş ise de, sanık ...'nın 05/09/2014 tarihli ve devamında sunduğu temyiz dilekçelerinde, gerekçeli karar tebliği sırasında askerde olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması üzerine,

Dairemizin 28/03/2018 tarihli, 2015/11325 Esas, 2018/3469 Karar sayılı noksan ikmaline ilişkin kararından sonra dosyaya eklenen ...Askerlik Şubesi Başkanlığı'nın 09/05/2018 tarihli ve 41108263-1730-4941-18/Sef. sayılı yazısı ve ekindeki belgeye göre sanık ...'nın gerekçeli kararın tebliğ tarihi olan 02/05/2014 tarihi itibariyle askerlik görevini yaptığının belirlendiği,

dolayısıyla sanık ... hakkındaki kararın kesinleşmediğinin tespit edilmesi nedeniyle Dairemizin 01/04/2015 tarihli ve 2015/5337 Esas, 2015/6724 Karar sayılı kanun yararına bozma kararına karşı CMK'nın 308. maddesine göre itiraz yoluna başvurulup başvurulmayacağı hususunun değerlendirilmesi için dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, "...dosyaya sonradan eklenen ...

Askerlik Şubesi Başkanlığı'nın 09/05/2018 tarihli ve 41108263-1730-4941-18/Sef. sayılı yazısı ve ekindeki belgeye göre sanık ...'nın gerekçeli kararın tebliğ tarihi olan 02/05/2014 tarihi itibariyle askerlik görevini yaptığının, dolayısıyla sanık ... hakkındaki kararın kesinleşmediğinin anlaşılması nedeniyle, sanık ... hakkında 2. Ceza Dairesinin 01/04/2015 tarihli ve 2015/5337 Esas, 2015/6724 Karar sayılı kanun yararına bozma kararının KALDIRILMASINA, sanığın temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 21/10/2014 tarihli ek kararının da kaldırılmasına karar verilerek,

sanık ...'nın, adli sicil kaydında yer alan Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/331 Esas, 2008/17 Karar sayılı ilamına konu suçu işlediği tarihte, 18 yaşını doldurmamış olması ve ilamın kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ile cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün sanık lehine BOZULMASI, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına dair paragrafların çıkarılarak sanık ... hakkındaki hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA’’ yönelik 06/02/2019 tarih, 2018/103641 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, sanık ... yönünden 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/02/2019 tarih, 2018/103641 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 01/04/2015 tarihli ve 2015/5337 Esas, 2015/6724 Karar sayılı kanun yararına bozma kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede; Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın 05/09/2014 tarihli ve devamında sunduğu dilekçelerindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 21/10/2014 tarihli, 2013/158 Esas, 2014/243 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu; yokluğunda verilen 14/04/2014 tarihli hükmün, sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresinde yakınına 02/05/2014 tarihinde tebliğ edilmişse de, dosya arasına alınan ...

Askerlik Şubesi Başkanlığı'nın 09/05/2018 tarihli ve 41108263-1730-4941-18/Sef. sayılı yazısı ve ekindeki belgeye göre sanığın tebligat tarihinde asker olması nedeniyle yapılan tebliğ işlemi geçersiz olduğundan, sanık ...'nın öğrenme üzerine sunduğu 05/09/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık ... hakkında mahkemenin 14/04/2014 tarihli kararında beraat kararı verilerek sanık müdafii lehine vekalet ücretine hükmedildiği, sanık müdafiinin, 15/04/2014 tarihli temyiz dilekçesiyle sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekçesiyle başvurduğu temyiz isteminden, aynı tarihli ikinci dilekçesi ile feragat ettiği anlaşıldığından, dosyanın sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre mağdur ... ve oğlu ...'a ait bir kısım eşyalar yanında mağdur ...'nın evinde misafir olarak bulunan mağdur ...

Ilgın'ın çantasından da 1 adet alyans yüzük, 1 adet tek taş yüzük, 200,00 TL para ve nüfus cüzdanının çalındığı, ihbar üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerince, mağdurların ikametinin yakınında sanık ...'nın saklandığı yerde bulunan poşet içinde mağdurlar ... ve ...'a ait eşyalar ile mağdur ...'ya ait alyans yüzük ile tek taş yüzüğün bulunduğu ancak mağdur ...'dan çalınan 200,00 TL para ile nüfus cüzdanının bulunamadığı ve buna göre hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

kararda sanığın gece vakti konut dokunulmazlığını bozma suçunu işlediği kabul edilip, aşağı hadden ceza tayin edildiğinin belirtilmesi de nazara alındığında, uygulama maddesinin TCK'nın 116/4. maddesi yerine aynı Kanun'un 116/1. maddesi olarak yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiş; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, III- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre mağdur ... ve oğlu ...'a ait bir kısım eşyalar yanında mağdur ...'nın evinde misafir olarak bulunan mağdur...'ın çantasından da 1 adet alyans yüzük, 1 adet tek taş yüzük, 200,00 TL para ve nüfus cüzdanının çalındığı,

ihbar üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerince, mağdurların ikametinin yakınında sanık ...'nın saklandığı yerde bulunan poşet içinde mağdurlar ... ve ...'a ait eşyalar ile mağdur ...'ya ait alyans yüzük ile tek taş yüzüğün bulunduğu ancak mağdur ...'dan çalınan 200,00 TL para ile nüfus cüzdanının bulunamadığı ve buna göre hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

kararda sanığın gece vakti konut dokunulmazlığını bozma suçunu işlediği kabul edilip, aşağı hadden ceza tayin edildiğinin belirtilmesi de nazara alındığında, uygulama maddesinin TCK'nın 116/4. maddesi yerine aynı Kanun'un 116/1. maddesi olarak yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiş; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...'nın, adli sicil kaydında yer alan Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2008 tarihli, 2007/331 Esas, 2008/17 Karar sayılı ilamına konu suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle TCK'nın 58. maddesinin 5. fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, kaldı ki ilamın kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olması nedeniyle de tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ile cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,