Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/2830 K.2019/13914

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 Sayılı TCK'nin 53/1'inci maddesinde düzenlenen hak yoksunlukları hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğundan ve infaz sırasında dikkate alınması mümkün bulunduğundan kararda gösterilmemesi bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydına göre Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2005 tarihli ve 2004/108 E.- 2005/202 K. sayılı ilamı ile verilmiş hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2008 tarihli ve 2005/282 E.- 2008/329 K. sayılı ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2008 tarihli ve 2005/282 E.- 2008/329 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2005 tarihli ve 2004/108 E.- 2005/202 K. sayılı kararın mükerrirliğe esas alınmasına,