Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/2855 K.2019/18111

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme eylemlerinden cezalandırılması talebi ile iddianame düzenlendiği, yapılan yargılama neticesinde sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyetine karar karar verildiği ,mala zarar verme suçundan ise beraat kararının verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarih ve 2011/5-137 Esas ve 2013/58 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise mahkum olan sanık hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat ettiği suç açısından vekalet ücretine hükmedilmesine gerek olmadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararlarının infazı aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.