Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/2880 K.2019/15205

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ...’nın temyiz istemi hakkında yapılan incelemede

Yoklukta verilip, son bilinen adresinde yakınına 24/03/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı, mahkemece gerekmediği halde gerekçeli hükmün sanık ...’e 06/05/2015 tarihinde ikinci defa tebliğinin sanığa yeniden temyiz hakkı vermeyeceği de gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 12/05/2015 tarihinde temyiz eden sanık ...’nın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.