Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/2890 K.2019/12920

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre Foça Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2006 tarihli ve 2005/31 E., 2006/108 K. sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilip 05.10.2011 tarihinde kesinleşen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2010 tarihli ve 2009/417 E, 2010/511 K sayılı ilamına konu 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Foça Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2006 tarihli ve 2005/31 E., 2006/108 K. sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilip 05.10.2011 tarihinde kesinleşen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,