Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/2925 K.2019/15251

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'un 30/06/2015 havale tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Aydın 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01/07/2015 tarih ve 2013/467 esas -2015/12 karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilmekle;

Sanık ...'un yokluğunda verilen 20/01/2015 tarihli kararın, sanığın talimat mahkemesinde alınan 05/12/2013 tarihli sorgusu sırasında bildirdiği en son adresine tebligat çıkarılmadan, tespit edilen Heyiketeği Mah. Yıldız Bloklar A Blok No:16 Darende /Malatya adersine tebligat çıkarıldığı, ancak bila tebliğ iade edilmesine üzerine mernis adresine tebligat çıkarıldığı, sanığın bu adreste bulunmaması üzerine Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre muhtara yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, 30/06/2015 tarihli temyiz isteminin, öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 6 ay yerine hesap hatası sonucu 2 yıl hapis cezasına ve yine sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 119/1-c uyarınca artırılması sonucu 2 yıl 12 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl hapis cezasına ve ardındın aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 6 ay yerine hesap hatası sonucu 2 yıl hapis

cezasına hükmolunarak eksik cezalar tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.