Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/2992 K.2019/14152

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tüm dosya içeriğine göre; sanıkların temyiz dışı sanık ... ile birlikte katılan kuruma ait kabloları çaldıkları, bir kısmını ... plaka sayılı aracın bagajına koydukları, geri dönüp başka yerde bulunan önceden kesilmiş kabloları aldıktan sonra araca dönerken devriye görevi ifa eden kolluk görevlilerince fark edildikleri ve ellerindeki kabloları yere atarak kaçmaya çalıştıklarının anlaşılması karşısında;

eylemin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması ve suç tarihi dikkate alındığında sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması gerekirken 1/3 oranında artırım yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’ın aşamalarda istikrar gösterecek şekilde sanık ...’ın bahsi geçen suça katıldığını beyan etmesi ve temyiz dışı sanık ...’nün de olayın hemen sonrasında alınan savunmasında aynı doğrultuda ifade vermesi karşısında; olay günü olay yerinde olduğunu kabul eden sanık ...’nin üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkemenin delilleri kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş;

sanıkların temyiz dışı sanık ... ile birlikte katılan kuruma ait kabloları çaldıkları, bir kısmını ... plaka sayılı aracın bagajına koydukları, geri dönüp başka yerde bulunan önceden kesilmiş kabloları aldıktan sonra araca dönerken devriye görevi ifa eden kolluk görevlilerince fark edildikleri ve ellerindeki kabloları yere atarak kaçmaya çalıştıkları somut olayda; eylemin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde sanıklar hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143 ve 35. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 9 ay 25 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini, 2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/409 Esas ve 2012/793 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 143 ve 35. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına;

ayrıca hüküm fıkrasından sanık hakkında Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/409 Esas ve 2012/793 Karar sayılı ilamı ile verilmiş 500 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/409 Esas ve 2012/793 Karar sayılı kararına konu başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan verilmiş 2 yıl 6 ay hapis ve 500 TL adli para cezasının mükerrirliğe esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,