Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/3000 K.2019/15031

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanık ...’ün temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların karakol ifadelerinde hırsızlık suçunu olay gecesi saat 22:00 sıralarında işlediklerini, sulh ceza mahkemesindeki sorgularında eylemi gece gerçekleştirdiklerini ve mahkemedeki savunmalarında karakol ifadelerinin ve sorgudaki beyanlarının doğru olduğunu, bu beyanları tekrar ettiklerini belirtmeleri karşısında; hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.