Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/3038 K.2019/9094

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen 08/05/2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın temyiz edilmediği belirlenerek, hırsızlık suçuna hasren yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13/07/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 12/03/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-a, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 19/05/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,