Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/3070 K.2019/13506

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçinin ifadesinde;... marka aracının kapılarını kilitleyerek park ettiğini belirttiği, Olay Yeri İnceme Raporuna göre de; aracın kapı ve kilit sistemlerinde zorlama izinin olmadığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında;

sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde belirtilen suçu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, sanığın 5237 saylı TCKnın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,

dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan tutuklamaya sevk sorgusu esnasında mahkemece sanığa savunmak üzere müdafiinin görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,