KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/3089 E., 2019/10062 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına
Karar Metni
239 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,
2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suça sürüklenen çocukların dosya içeriğine göre duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz kişiliklerinin tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi ile ilgili değerlendirme yapılırken takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, “fiilde ve failde nedenleri görülmediğinden” biçiminde yeterli olmayan gerekçe ile haklarında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/3089, K. 2019/10062, 30 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama