Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/3125 K.2019/15373

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafii tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edildiği ve itirazın Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/333 D.İş kararıyla reddedildiği anlaşıldığından, konusu olmayan sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

a- Sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

b- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın 12/03/2015 tarihli duruşmada hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını istemesi karşısında, sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,