Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/3127 K.2019/13043

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Sincan 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 25.04.2013 tarih ve 2012/533 Esas, 2013/489 Karar sayılı ilamında da TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında daha ağır cezayı içeren Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27.10.2009 tarih ve 2009/681 E - 2009/476 K sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 5 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, 18 yaşından küçükken işlemiş olduğu, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16.06.2010 tarih ve 2008/124 E - 2010/580 K sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca sanığın adli sicil kaydnda yer alan Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27.10.2009 tarih ve 2009/681 E - 2009/476 K sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 5 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,