Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/3331 K.2019/5715

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine, itiraz mercii olan ....3. Ağır Ceza Mahkemesince itiraz incelenerek, 08/05/2015 tarihli ve 2015/558 D.İş sayılı karar ile itirazın reddine karar verildiği ve bahse konu kararın itiraz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Müştekinin aşamalardaki beyanlarında, motosikletini ..... adresinde bulunan ve suç tarihi itibariyle çalışanı olduğu.... market önüne/yanına direksiyon kilidi ile kilitleyerek park ettiğini belirttiğinin ve olay yeri krokisi de bulunmadığından dosya kapsamına göre motosikletin bina veya eklentisi içine mi, yoksa sokağa mı park edildiği konusunda tam bir açıklık bulunmadığının anlaşılması karşısında;

suça konu motosikletin bina veya eklentisinde bulunduğunun kabulü halinde eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu, sokağa park edildiğinin kabul edilmesi halinde ise aynı Kanun'un 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturacağı nazara alınarak, motosikletin bulunduğu yerin tam olarak tespiti ile sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının denetimi bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmama gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,