Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/3545 K.2019/16399

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen ... ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, site bahçesinde bulunan katılana ait motosikleti çalması şeklindeki eyleminin; suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e. maddesi uyarınca hüküm kurulması her iki fıkradaki ceza süresinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden, suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına göre 04/04/1997 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle 08/10/2014 tarihli oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeyerek 5271 sayıl CMK’nın 185.maddesine aykırı davranılması, giderilmesi olanaklı olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen ... ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılana ait motosikletin çalınması şeklinde gerekleşen olayda; soruşturma aşamasında suça sürüklenen ... ..., motosikleti ... ile birlikte çaldıklarını beyan etmişse de, olaya ilişkin görüntüler ile ilgili düzenlenen uzmanlık raporunda suçu gerçekleştiren iki kişinin olduğu, ancak şahısların kimlik tespitinin yapılamadığı, suça sürüklenen ... ...’ın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği anlaşılmakla, ...’un soyut beyanları dışında savunmasının aksine, suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçu işlediğine dair, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,