Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/3657 K.2019/16874

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikayetçinin ikametinde meydana gelen hırsızlık olayıyla ilgili olarak; şikayetçinin oturduğu apartmana ait güvenlik kamera görüntülerinin polis memurları tarafından izlenerek düzenlenen 16.11.2013 tarihli CD İzleme ve Teşhis Tutanağı'nda; kamera görüntüsündeki daire içine penceden giren şahsın ekiplerce de tanınması nedeniyle eylemi gerçekleştiren şahsın kesin olarak sanık olduğu görüş ve kanaatine varıldığı ve ayrıca 03.02.2015 tarihli Bilirkişi Raporu’nda;

sanığın fotoğrafları ile kamera görüntülerindeki şahsın karşılaştırılması yapılarak pencereden giren ve içeriden aldığı televizyonu yanında bulunan diğer şahsa veren kişinin sanık ... olduğunun değerlendirildiği belirtilmiş ise de; polis memurları tarafından tutulan tutanağın teknik bilgi ve incelemeyi içermediği anlaşılması ve Bilirkişi Raporu’nda ise görüntü büyültme işlemi, renk ve parlaklık değerlerinin düzenlenmesi ve netleştirme işlemleri yapılmadığı, kamera görüntülerinin kayıt çözünürlüğünün düşük olması,

şüpheli şahsın yüzüne ait karakteristik iz ve detayların (kulak, burun, dudak, alın,göz ve çene yapıları) net olarak görülememesi ve teşhise elverişli olmaması sebebiyle tetkik konusu güvenlik kamera görüntülerinden elde edilen şahsa ait fotoğrafların sanık olup olmadığı hususunun kesin olarak tespit edilememesi ve ayrıca sanığın da aşamalardaki ifadesinde suçu işlemediğini savunması ve görüntülerdeki şahsın kendisinin olmadığını belirtmesi nedeniyle suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde saptanmadığının anlaşılması karşısında;

sanığın teşhise elverişli önden, profilden ve boydan çekilmiş fotoğrafları temin edildikten sonra sanık ile dosya içinde mevcut olay anını gösterir kamera görüntülerin de kaydı bulunan şahsın sanık olup olmadığının Adli Tıp Kurumu veya Kriminal Daire Başkanlığı'na gönderilip, görüntü netleştirilmesinin sağlanması ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken bu yönden araştırma yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Şikayetçinin oturduğu apartmanın yanındaki apartmanının depo katında suça konu lcd televizyonun bulunduğunun ihbarı ile şikayetçinin apartmanında bulunan kamera görüntülerindeki eşgal doğrultusunda ekiplerce yapılan araştırma ile sanık ... ve ölen sanık ...’in kaçmakta iken yakalandıkları olayda sanıkların kesintisiz bir takip sonucu yakalanmadıklarının anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini ,

2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan belirlenen 6 ay hapis cezasının TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması sonucu 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

3-Sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17/09/2013 tarihli, 2013/636 Esas ve 2013/628 Karar sayılı 10/10/2013 tarihinde kesinleşen mahkumiyetine konu suçun TCK'nın 165/1. maddesinde yazılı suç eşyasının satın alınması veye kabul edilmesi suça ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 7188 sayılı Kanun’un 26.maddesi ile yapılan değişiklik sonrası uzlaştırma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,