KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/3720 E., 2019/14713 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
368 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının hapis cezasının infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 Sayılı TCK’nın adli para cezası başlıklı 52.maddesinin 1.fıkrasında “adli para cezası beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 61/8. maddesinde yer alan “adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.
Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur” biçimindeki düzenleme uyarınca, adli para cezasına hükmedilirken kanundaki sınırlar arasında temel cezanın gün birimi olarak belirlenmesi, artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde belirlenen gün miktarı karşılığında doğrudan adli para cezasının belirlenmesi ve indirim miktarının adli para cezası üzerinde yapılarak,
sonuç cezanın 4 gün karşılığı 80 TL olarak belirlenmesi yerine, 83 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek TCK’nın 52/1 ve 61/8.maddelerine aykırı davranılması ve fazla cezaya hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin, doğrudan hükmedilen 5 gün adli para cezasına ilişkin indirimin uygulandığı bölümün çıkarılarak,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/3720, K. 2019/14713, 2 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama