Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/381 K.2019/1993

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ... müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede

Sanık ...'nın 13/06/2012 havale tarihli dilekçesi ile müdafii talep ettiğini bildirmesi nedeniyle mahkemenin talebi üzerine barodan sanık müdafii olarak Av. ... atanmış ise de, sanığın mahkemede 13/12/2012 tarihli duruşmada alınan ifadesinde müdafii istemediğini belirtmesi nedeniyle anılan müdafiinin görevinin sona erdiği ve 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı halde, yüzüne karşı tefhim edilen 20/05/2013 tarihli kararı, Av. ... temyiz etmiş ise de, anılan müdafinin sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, temyize hakkı olmayan Av. ...'ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın temyiz istemleri hakkında yapılan incelemede

Sanık ...'in 13/12/2013 tarihli dilekçesindeki anlatımından ve sanık ...'ın 02/10/2014 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduklarının anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 02/01/2014 tarihli, 2012/280 Esas, 2013/634 Karar sayılı ek kararı ile 14/10/2014 tarihli, 2012/280 Esas, 2013/634 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde bulundukları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü, sanığın ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesindeki usule uyulmadan aynı Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 11/06/2013 tarihinde tebliğ edilmişse de, yapılan karar tebliği işlemi geçersiz olduğundan, sanık ...'in öğrenme üzerine sunduğu 13/12/2013 tarihli temyiz isteminin ve sanık ...'ın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü, sanığın ifadesinde bildirdiği adresine tebliğ yapılamaması üzerine sanık tarafından bildirilmeyen ve MERNİS adresi de olmayan “...

Sitesi F Blok (Abisi ...yanında) İstanbul” adresinde, sanığın ağabeyi sıfatıyla ... imzasına 19/07/2013 tarihinde tebliğ edilmişse de; sanık ...'ın belirtilen adreste oturup oturmadığına dair herhangi bir araştırma ve beyanın bulunmaması karşısında, yapılan karar tebliği işlemi geçersiz olduğundan sanık ...'ın öğrenme üzerine sunduğu 02/10/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde oldukları kabul edilmiştir.

1- UYAP'tan yapılan incelemede, sanıklar ..., ... ve ... hakkında aynı mağdur ...'ya karşı aynı suç tarihli ve aynı eylemden dolayı İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2012 tarihli ve 2011/132 Esas, 2012/1017 Karar sayılı dava dosyası ile açılan kamu davasında mahkumiyet hükümlerinin kurulduğunun anlaşılması karşısında, mükerrer cezalandırmanın önüne geçilmesi, delillerin birlikte değerlendirilmesi, birbiri ile çelişen hükümler kurulmaması bakımından; ilgili dava dosyası mahkemesinden getirtilip incelenerek, sanıklar hakkında açılan davanın mükerrer dava olup olmadığı açıklığa kavuşturulup sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2- Sanık ...'nın aşamalardaki savunmalarında ... isimli kişinin istemi üzerine banka hesap numarasını bu kişiye verip hesaba yatan parayı çekerek ...'a verdiğini savunmuş ise de; sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında, atılı suçlamayı kabul etmediği ve sanık ...'yı tanımadığını savunduğunun anlaşılması karşısında, dosya kapsamında sanık ...'ın hesabına herhangi bir para havalesinin yapılmamış olması da nazara alındığında, sanıklar ... ve ...'ın mümkünse yüzleştirilmesi,

bunun mümkün olmaması halinde sanık ...'ın teşhise elverişli fotoğraflarının sanık ...'ya gösterilip ifadesinde belirttiği ... isimli kişinin sanık ... olup olmadığının sorulması ve sanık ...'nın sanık ...'ı teşhis etmesi halinde sanık ...'ın da yeniden savunmasının alınması, ayrıca, sanıklar ... ve ...'nın suç tarihine yakın zamanda işledikleri ve birlikte veya ayrı ayrı yargılandıkları dava dosyalarının bulunup bulunmadığının da araştırılması,

yapılacak tüm inceleme ve araştırma neticesinde, sanık ... üzerine atılı suçlamanın soyut suç atma niteliğinde kalıp kalmadığı değerlendirilip sonucuna göre, sanık ...'ın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

Sanıkların, mağdurun banka hesabına internet yoluyla erişim sağlayarak, hesaptaki parasını sanıklar ..., ... ve ...'in banka hesaplarına aktarmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle, TCK'nın 44. maddesindeki fikri içtima kuralı ile TCK'nın 244/4. maddesindeki atıf da gözetilerek, sanıklar hakkında sadece aynı Kanunu'nun 142/2-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hırsızlık suçunun yanında ayrıca aynı Kanun'un 244/2. maddesi uyarınca da mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle fazla ceza tayini,